×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

ویژه های خبری

true
    امروز  جمعه - ۱۴ بهمن - ۱۴۰۱  
true
true
درسها و نکته های عاشورایی (لزوم دشمن شناسی )حسن خسروی مدرس دانشگاه و مولف کتاب آشنایی با قرآن و عترت.


شمر؛ شمر بن ذی الجوشن ضبابی کلابی، نام او شرحبیل و کنیه اش ابوالسابغه است. از روسای قبیله هوازن و مردی شجاع بود ( مقتول به سال ۶۶ هجری قمری ). شمر، بدنش بیماری پیسی داشت، بدقیافه و یک چشم بوده و به سختی راه می رفته است. در جنگ صفین در لشگر امام علی حضور داشت. سپس در کوفه اقامت کرد و به روایت حدیث پرداخت. در واقعه کربلا شرکت داشت و در شمار قاتلان امام حسین در آمد، عبید الله او را با سر امام حسین به شام نزد یزید فرستاد. سپس وی به کوفه برگشت. چون مختار بن ابو عبیده ثقفی قیام کرد و شمر از کوفه بیرون رفت،‌ مختار غلام خود را با گروهی به طلب او فرستاد. شمر، غلام مختار را بکشت و به کلتانیه از قرای خوزستان ( بین سوس و صیمره ) رفت. جمعی از سپاهیان مختار به سرکردگی ابو عمره به جنگ او رفتند. شمر در این نبرد کشته شد و تن او را نزد سگها افکندند. ( لغت نامه دهخدا صفحه ۱۴۴۵۹)

هند جگر خوار، زن ابوسفیان، مادر معاویه، مادر بزرگ یزید( یزیدبن معاویه بن ابی سفیان ) و دختر عتبه است. ( عتبه ابن ربیعه ) از قبیله بنی عبدالدار. هند، زنی زبان باز، خبیث و خطر ناک بوده  و در جنگ احد با یک عده از زنها جمع  شدند و به مردان روحیه می دادند، برایشان شعر می خواندند، کف می زدند و دف می زدند و… یک قطعه شعر داشتند ( خطاب به مردان ) که می گفتند: نحن بنات طارق ( ما دختران طارق هستیم ) نمشی علی النمارق ( روی فرشهای گرانبها راه میرویم ) ان تقبلوا ( تغلبوا ) نعانق ( اگر پیروز شوید، می توانید با ما همبستر شوید) او تدبروا نفارق ( اگر فرار کنید ( پشت به دشمن کنید ) ، از شما جدا میشویم). دشمنان اسلام بخصوص هند جگر خوار کینه پیامبر و علی علیه السلام و حمزه را در دل داشتند، چون پدر و برادر و عموی هند در جنگ بدر کشته شده بودند . برادرش بدست امام علی علیه السلام ، پدرش بدست عبیده بن حارث و عمویش بدست حضرت حمزه سید الشهداء. هند جگر خوار همان زنی است که در جنگ احد، وقتی حضرت حمزه سید الشهداء (عموی پیامبر) به شهادت رسید، بالای سر بدن حمزه آمد و با شکافتن سینه ایشان دل و جگر حمزه را در آورده و به دندان گرفت و شادی می کرد. در جنگهای صدر اسلام بخاطر اینکه زنان نمی نتوانستند مستقیما در معرکه جنگ حضور داشته باشند به کار پشتیبانی و تدارکات و تشویق مردان و جمع آوری غنائم می پرداختند. این زنان وقتی که بر بالین کشته های طرف مقابل حاضر می شدند آنها را مثله کرده ( اعضای بدن کشته ها را می بریدند و قطعه قطعه می کردند) و با آنها برای خود گوشواره و گردن بند و لوازم زینتی درست کرده و بر این اقدام خود فخر و مباهات می نمودند، این هند جگر خوار همان است که در زیارت عاشورا از آن به عنوان ” آکله الاکباد ” یعنی زن جگر خوار نام برده شده است.
الا لعنت الله علی القوم الظالمین
انتهای پیام

false
true
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false