×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

ویژه های خبری

true
    امروز  جمعه - ۱۴ بهمن - ۱۴۰۱  
true
true
رودبار کوهدشت مخزن سد ایلامی‎ها و کوچ اجباری!


مظفر امیدی؛ فعال سیاسی و فرهنگی

آسمان آبی! دریا آبی! اینک زمین هم آبی!


زندگی روی آب، تردد در آب، خانه های آبی و کوچه های آبی، دست های پینه بسته مردمان کشاورز و دامدار روستاهای رودبار در تکاپوی کنار زدن آب سر ریز شده از سیمره ” آب خشمگین “هستند ؛اما افسوس و هزاران افسوس، زیرا تلاشی بیهوده و بی فایده است !


اینک دیگر سیمره یا خشمگین آب نیست که آرام گیرد؛ بلکه “مخزن و معدن سد سیمره ایلام است که باید پر شود و ساکنان قدیمی این دیار باید با فرهنگ و سبک زندگی آداب و رسوم و چگونه زیستن و چگونه مردن، در زمین های” جلگه ای ” خویش وداع همیشگی کنند و “کوچ اجباری “را پذیرا باشند !


مردمانی شاغل و زحمتکش که با یک جریب زمین خویش، صیفی جات مرغوب خویش را روانه بازار تهران و گوشت و فرآورده های لبنی دامداری آنان روانه بخشی دگر از بازار کشور می شد، مردمانی صد در صد شاغل اعم از پیران و جوانان، زنان و مردان و حتی کودکانی که به سهم خویش فعالیت داشتند اینک باید قربانی سیل و مخزن سد سیمره استان ایلام شوند، بدون اینکه حق و حقوق املاک و خانه و کاشانه شان پرداخت شود !


در عجبم از سخن سرپرست ضعیف و ناتوان فرمانداری کوهدشت که گوید: مشکل و چالش اساسی این است که ساکنان رودبار حاضر به جابجایی نیستند، متاسفانه با وجود رایزنی های انجام شده مردم تمایلی به جابجایی ندارند ؛ چرا که معتقدند مسئولان سد پولی بابت تملک به آنها پرداخت نمی کنند .


حال سئوال ما از سرپرست فرماندار این است که : براستی ابراز تاسف شما از چه امری و چه کسانی است ؟
آیا مردمانی که میراث و زمین، قبرستان و عزیزان از دست رفته و هویت و وجود شکل گرفته شان طی هزاران سال زندگی آباء و اجدادی خود را بدون وجه و آورده ای رها کنند و به آسانی مخزن سدی شود که (حق آبه ای و تخصیص آبی )برای کوهنانی و رومشگان و طرهان نداشته باشد ؟


سرپرست معزز وگرانسنگ فرمانداری دولت اعتدالی و ائتلافی! آیا تا کنون برای یک لحظه خود را جای خانواده ی نجیب رودباری قرار داده ای که بتوانی به آسانی از زمین جلگه ای، خانه و کاشانه، کار و اشتغال و مهمتر از همه از هویت و سبک زندگی و فرهنگ پاک و اصیل خویش بگذری و آواره و حاشیه نشین شهر دربن بست قرار گرفته و محرومی شوی وزندگی کنی ؟


سرپرست وزین فرمانداری ! چرا مسئولانه روی سخن اعتراضی خویش را به صاحبان سد و مخزن سد سیمره نمی کنید ؟ چرا لابی و رایزنی را با منفعت برندگان از معدن و مخزن سد سیمره و مدیران سینه چاک سد انجام نمی دهید ؟چرا در پی متقاعد کردن هم کیشان و مردمان اصیل و نجیب و همه چیز باخته خود هستید و کوچ اجباری را تنها راه علاج می دانید ؟


آیا اهداء حکم ( ترفیع)خویش از دستان مبارک مافوق و تایید مجلسیان تا بدین حد ارزشمند است؟ چگونه می خواهید سر را بر بالین خویش نهید و آسوده بخوابید ! براستی خواب آشفته دختران معصوم رودبار و گیسوان شانه به سر نرفته شان و یا کودکانی که از( آب تنی مخزن سد ) لذت بچگانه می برند را چگونه تعبیر و تفسیر می کنید ؟


سئوالات بی شماری از “مرگ رودبار و از دست رفتنش داریم، از سد سیمره و مخزن آن و نداشتن حق آبه و تخصیص آب ! با پوزش و عذر خواهی، توان و احساس مسئولیتی را در شما و سایرین نمی بینم، باشد که در مجالی دگر و با مافوق شما !


اینجاست که باید ندای وجدان های بیدار، فریاد تظلم خواهی و ندای حق طلبی و عدالت خواهی از جانب هر لرستانی اعم از مسئولین، اهالی فرهنگ و هنر ، فعالان صنفی و سیاسی و نهادهای مردمی برخیزد تاشاید سرنوشت مردمان محزون و غم بار ایل رودبار که امروز مستاجران قایق های کرایه ای اهالی آنسوی سیمره اند به گونه ای دگر رغم بخورد !


دستان این مردم و چشمان مضطرب و نگران مادران رودبار در غروب هر روز بهاری انتظار کمک های ایرانیان وطن پرست را می طلبد ؛ گرچه غم بزرگ آنان رفتن است و کوچ اجباری.

انتهای پیام

false
true
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false